به نام خدا
۲۶ شهریورماه، روز ملی اورژانس پیش بیمارستانی، فرصتی ارزشمند برای قدردانی از انسانهایی است که در حساسترین و دشوارترین لحظات زندگی مردم، در کنار آنان میایستند؛ لحظاتی که گاه فاصله میان زندگی و مرگ، تنها چند دقیقه و حاصل یک تصمیم درست و بهموقع است.
اورژانس، تنها یک خدمت درمانی نیست؛ یکی از حیاتیترین حلقههای زنجیره نظام سلامت و نمادی از آمادگی، مسئولیتپذیری و حضور بهموقع در کنار مردم است. نیروهای اورژانس در نخستین دقایق پس از وقوع حادثه یا بروز یک وضعیت حاد، با دانش، مهارت، آرامش و تصمیمگیری سریع، برای حفظ جان انسانها، کاهش آسیب و فراهمکردن ادامه مسیر درمان تلاش میکنند.
بیتردید، کیفیت خدمات اورژانس تنها با سرعت رسیدن بر بالین بیمار سنجیده نمیشود. نیروی انسانی توانمند، تجهیزات مناسب، تصمیمگیری صحیح، کار تیمی و بهویژه هماهنگی مؤثر میان اورژانس پیشبیمارستانی و بیمارستانی، اجزای یک زنجیره بههمپیوستهاند؛ زنجیرهای که استحکام هر حلقه آن میتواند در سرنوشت یک انسان تعیینکننده باشد. از این رو، ارتقای اورژانس را باید نه صرفاً توسعه یک واحد، بلکه تقویت یکی از مهمترین ظرفیتهای نظام سلامت برای پاسخگویی ایمن، سریع و عادلانه به مردم دانست.
امسال، روز ملی اورژانس پیشبیمارستانی با شعار «به عشق ایران، به یاد شهیدان؛ اورژانس، همیشه در میدان» فرصتی مضاعف برای ادای احترام به همکارانی است که در مسیر خدمت به مردم، جان خود را فدا کردند. شهدای اورژانس، یادآور والاترین معنای خدمتاند؛ اینکه در حرفهای که رسالت آن نجات جان انسانهاست، گاه خدمت تا مرز ایثار جان امتداد مییابد. یاد و نام آنان برای همیشه در حافظه خانواده سلامت و مردم این سرزمین ماندگار خواهد بود.
اینجانب ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای گرانقدر اورژانس، این روز را به همه کارشناسان و تکنسینهای فوریتهای پزشکی، کارکنان اورژانس پیشبیمارستانی و بیمارستانی و مدیران و همکارانی که در شهرستانهای گناباد و بجستان برای حفظ جان و ارتقای سلامت مردم تلاش میکنند، صمیمانه تبریک عرض میکنم و از تلاشهای مسئولانه، شبانهروزی و ارزشمند آنان قدردانی مینمایم.
امیدوارم با تکیه بر دانش و تجربه همکاران، تقویت زیرساختها و تجهیزات و انسجام هرچه بیشتر زنجیره خدمات از صحنه حادثه تا بیمارستان، بتوانیم گامهای مؤثرتری برای ارائه خدمات سریعتر، ایمنتر و شایستهتر به مردم برداریم.
و در پایان، به نمایندگی از خانواده بزرگ سلامت، قدردان همه همکاران اورژانس و خانوادههای صبور و گرانقدر آنان هستم؛ همه آنانی که زندگیشان با صدای آژیر عجین شده است؛ صدایی که برای بسیاری نشانه حادثه و اضطراب است، اما برای آنان، صدای آغاز مسئولیت و شتافتن برای نجات یک انسان است.
برای همه این عزیزان و خانوادههای ارجمندشان، سلامتی، سربلندی و توفیق روزافزون در خدمت به مردم، از درگاه حضرت حق مسئلت دارم.
دکتر عبدالجواد خواجویرئیس دانشگاه علوم پزشکی گناباد
